باتوجه به موقعیت خاص جغرافیایی و همچنین مردمان خوب ،النگ

 همواره مورد توجه افراد و خانواده هایی بوده که از مناطق مختلف

 مهاجرت نموده و خواهان سکونت در این روستا بوده اند که از جمله

 آن :طایفه جعفریهای :(معروف به پابندی ) این گروه از کوهستانهای

 اطراف مهاجرت نموده و در بالا محل روستا ساکن گردیده و شغل

 اصلی آنها دامداری میباشد ولی در کنار آن به کشاورزی نیز مشغول

 می باشند .سیستانیها : پس از خشکسالی های پی درپی منطقه سیستان و

 مشکلات ناشی از آن ، مردم این منطقه به استانهای همجوار و

 همچنین استان سرسبز گلستان (دشت گرگان) مهاجرت نموده اند

 که در این مهاجرت گروهی ، النگ نیز از این امر مستثنی نبود و

 جمعیت قابل توجهی در آن ساکن گردیدند، شغل اصلی این

 گروه کارگری و کشاورزی میباشد گودارها: اصطلاحی است که مردمان روستا برای این گروه بکار می

 روند ،این گروه بنا تاریخ مهاجرینی هستند که در زمان یکی از شاهان

 (احتمالا ناصرالدین شاه) از هندوستان به ایران آمده اند ؛منطقه

 سکونت این گروه بیشتر در استان گلستان درشهرستان بندر گز و

 روستاهای النگ و بالاجاده می باشد ؛ شغل اصلی آنها مطربی ولی

 به کارهای کشاورزی و کارگری نیز مشغول میباشند ، زبان انها

 نیز متفاوت از زبان روستا بوده ولی باتوجه به قدمت سکونت در

 روستا زبان انها به زبان محلی روستا نزدیک شده است هرچند که

 تفاوتها را نیز هنوز می توان مشاهده کرد ، منطقه سکون آنها در دو

 نقطه روستا در پائین و بالا محل قرار دارد .

این روستا با وجود دارا بودن اقوام متفاوت هواره وحدت خود را حفظ

 کرده است.این روستا با شروع انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی پا

 بپلی ملت ایران در این عرصه فعالیت داشت و از پیشگامان این عرصه

 در منطقه بود.تقدیم 25شهید گلگون کفن گواهی این مدعا در این

 عرصه میباشد.